Definicja

BNC (Bayonet Neill-Concelman) to rodzaj złącza wykorzystywanego do przesyłania sygnału wideo za pomocą przewodu koncentrycznego. Charakteryzuje się bagnetowym mechanizmem blokującym, który zapewnia szybkie i pewne połączenie.

Zastosowanie w monitoringu

Złącza BNC stosowane są przede wszystkim w analogowych systemach monitoringu, takich jak AHD, HD-TVI oraz HD-CVI. Służą do połączenia kamer z rejestratorem przy użyciu przewodu koncentrycznego.