Definicja

D-WDR (Digital Wide Dynamic Range) to cyfrowa funkcja poprawy dynamiki obrazu, która pomaga zwiększyć widoczność szczegółów w miejscach jednocześnie bardzo jasnych i bardzo ciemnych. W przeciwieństwie do technologii WDR, korekcja odbywa się programowo, już po zarejestrowaniu obrazu przez kamerę.

Zastosowanie w monitoringu

D-WDR poprawia czytelność obrazu w trudnych warunkach oświetleniowych, jednak jej skuteczność jest mniejsza niż w przypadku sprzętowego WDR. Funkcja sprawdza się przede wszystkim w prostszych kamerach oraz w miejscach o umiarkowanych różnicach jasności.